पाठ २७ वा लेखनसाहित्यम्

प्रसाद: - अहं प्रसाद: नाम बालक: । त्वम् उषा नाम बालिका । अहं छात्र:, त्वं छात्रा ।

उषा - प्रसाद, एतत् मम लेखनपीठम् । तत् तव लेखनपीठम् ।

प्रसाद: - एतत् कस्य पुस्तकम् ?

उषा - एतत् मम पुस्तकम्, तत् तव पुस्तकम् ।

प्रसाद: - शोभनं तव पुस्तकम् । एषा मम पुस्तिका । मम पुस्तिका अपि शोभना ।

उषा - एषा मम लेखनी । कुत्र तव लेखनी ?

प्रसाद: - अत्र मम लेखनी । मम लेखनी कृष्णा । तव लेखनी नीला ।

उषा - मम लेखनी दीर्घा । तव अपि लेखनी दीर्घा । एतत् मसिपात्रम् ।

प्रसाद: - अये, एष: दीप: । एष: विद्युत्दीप: सुन्दर: ।
 दीपस्य प्रकाश: अपि शोभन: । एतत् सर्वं मम स्वाध्यायस्य साहित्यम् । एष: मम स्वाध्यायसमय: ।

उषा - मम अपि एष: स्वाध्यायस्य समय: । पश्य

लेखनी पुस्तिका दीपो मसिपात्रं च पुस्तकम् ।
लेखनस्यापि पीठं च स्वाध्याये प्रेरयन्ति माम् ॥

कठिण शब्दांचे अर्थ -
लेखनपीठ - टेबल
पुस्तिका = वही
लेखनी = पेन लेखणी
कृष्णा = काळी
नीला = निळी
दीर्घा = लांब
मसिपात्र = शाईची दौत
प्रेरयन्ति - प्रेरणा देतात.
कीदृशी = कशी

प्रश्न १) - उत्तराणि लिखत ।
१) एष: केषां संवाद ?
२) प्रसादस्य पुस्तिका कीदृशी ?
३) कृष्णा लेखनी कस्य अस्ति ?
४) नीला लेखनी कस्य असति ?
५) किं किं स्वाध्यायस्य साहित्यम् ?

प्रश्न २) - सुन्दर या विशेषणाचे योग्य ते रूप वापरा.।
१) लेखनी -----
२) दीपा: ----
३) लेखनपीठानि  ----
४) पुस्तिका: