Friday, December 18, 2020

पाठ ८३ वा - व्यंजनसंधी भाग ४

 पाठ ८३ वा - व्यंजनसंधी भाग ४


व्यंजनसंधी भाग ४


नियम १०) पदान्ती न् चा अनुस्वार व विसर्ग

पदाच्या अंती न् आणि त्याच्या पुढे च्-छ्, ट्-ठ्, त्-थ् हे वर्ण आले तर त्या न् चे अनुस्वार व विसर्ग दोन्ही होतात. नंतर त्या विसर्गापुढे च-छ् असल्यास विसर्गाचा श्, ट्-ठ् असल्याश विसर्गाचा ष् आणि त-थ् असल्यास विसर्गाचा स् होतो.

उदा.

१) तान् + चोरान्

= तां: + चोरान्

= तांश् + चोरान्

= तांश्चोरान्


२) चतुरान् + टीकाकारान्

= चतुरां: + टीकाकारान्

= चतुरांष् + टीकाकारान्

= चतुरांष्टीकाकारान्


३) बहून् + तरून्

= बहूं: + तरून्

= बहूंस् + तरून्

= बहूंस्तरून्


पदाच्या येणार्‍या न् चा अनुस्वार विकल्पाने होतो. जेव्हा अनुस्वार करणार नाही तेव्हा न् चा फक्त विसर्ग होतो. व पूर्वीचा स्वर अनुनासिक बनतो.. त्याबद्दल त्या स्वरावर ँ असा चंद्रबिंदू येतो.

उदा.


१) तान् + चोरान्

= ताँ: + चोरान्

= ताँश् + चोरान्

= ताँश्चोरान् / तांश्चोरान्



२) चतुरान् + टीकाकारान्

= चतुराँ: + टीकाकारान्

= चतुराँष् + टीकाकारान्

= चरुराँष्टीकाकारान् / चतुरांष्टीकाकारान्



३) बहून् + तरून्

= बहूँ: + तरून्

= बहूँस् + तरून्

= बहूँस्तरून् / बहूंस्तरून्


११) पदान्ती असणार्‍या श् चा विकल्पाने छ् होणे

नियम ११ - अनुनासिकाखेरीज पदान्ती असलेल्या वर्गीय व्यंजनापुढे श् हा वर्ण आला आणि त्या श् पुढे स्वर, अर्धस्वर, अनुनासिक किंवा ह् वर्ण असेल तर श् चा विकल्पाने छ् होतो.

उदा. 

पृथक् + शिखराणि

= पृथक्छिखराणि / पृथक्शिखराणि


तत् + श्रुत्वा

येथे आधी श्चुत्व संधीप्रमाणे चवर्गातील व्यंजन येते.

= तच् + श्रुत्वा

= तच्छ्रुत्वा / तच्श्रुत्वा


सुहृद् + शोभन:

= सुहृच् + शोभन:

= सुहृच्छोभन: / सुहृच्शोभन:


१२) पुढे येणार्‍या ह् वर्णाचा विकल्पाने चतुर्थवर्ण येणे

नियम १२) अनुनासिकाखेरीज पदांती येणार्‍या कोणत्याही वर्गीय व्यंजनापुढे ह् हा वर्ण आल्यास त्याच्या जागी पूर्वीच्या वर्णाच्या वर्गातील चौथे व्यंजन विकल्पाने येते. चौथे व्यंजन मृदु असल्यामुळे त्याच्या पूर्वीच्या वर्णाच्या जागी त्याच्या वर्गातील तिसरा वर्ण येतो.

वाक् + हंसस्य.

आता येथे मागे क् गे वर्गीय व्यंजन आहे म्हणून पुढील ह् वर्णाच्या जागी कवर्गातील चौथे व्यंजन येईल.

= वाक् + घंसस्य


आता जश्त्व संधीच्या नियमाप्रमाणे पुढे कोमल व्यंजन आले असल्यामुळे मागील क् या वर्णाच्या जागी विकल्पाने तिसरे व्यंजन येते. 

वाक् + घंसस्य

= वाग् + घंसस्य

= वाग्घंसस्य / वाग्हंसस्य


सम्राट् + हरति

= सम्राट् + ढरति

= सम्राड् + ढरति

= सम्राड्ढरति / सम्राड्हरति


१३) चागम संधी

नियम अ) पदांती येणार्‍या ह्रस्व स्वरापुढे छ् हे व्यंजन आले तर त्या छ ला च् हा आगम होतो.

उदा.

परि + छेद:

= परि + च + छेद:

= परिच्छेद:


नियम आ) पदान्ती येणार्‍या दीर्घ स्वरापुढे छ् आल्यास दीर्घस्वरापुढे च् विकल्पाने येतो.

उदा.

शीतला + छाया

= शीतला + च + छाया

= शीतलाच्छाया / शीतला छाया


नियम १४ र् वर्णापूर्वीचा स्वर दीर्घ होणे 

नियम र् या व्यंजनापुढे र् हे व्यंजन आले असता पूर्वीच्या र् व्यंजनाचा लोप होतो व त्या पूर्वी असलेले ह्रस्व अ, इ व उ हे स्वर दीर्घ होतात.

उदा,

कवि: + रमते 

= कवि + र् + रमते

= कवि + रमते

= कवी रमते

=======================



खालील संधी सोडवा -


१) एकस्मिन्नेव =

२) एतच्छक्यम्  =

३) यावदावश्यकम् =

४) ईषदपि =

५) कालादारभ्य =

६) स्थाणुवदासीन: = 

७) मन्थनादुद्भूत =

८) तस्माच्छिष्य: =

९) एकस्मिन्नुटजे =

१०) त्यजेन्मायाविनम् =

११) उद्योगादनिवृत्तस्य =

१२) यावज्जीवम् =

१३) तल्लिख्यताम् =

१४) तच्छिल्पम् =

१५) तच्छतेन =

१६) यत्स्वल्पाद्भूरिरक्षणम् =

१७) एतस्मिन्नन्तरे =

१८) प्रागेव =

१९) स्फुरेच्च =

२०) यच्छ्रुतम् =






" पाठ ८३ वा - व्यंजनसंधी भाग ४ " या Audio साठी खाली क्लिक् करा : 


[ Right click to 'save audio as' for downloading Audio ]
  

Thursday, December 17, 2020

पाठ ८२ वा - व्यंजनसंधी भाग ३

पाठ ८२ वा - ) व्यंजनसंधी भाग


) ष्टुत्व संधी

नियम - स् किंवा त् वर्गातील व्यंजनाचा ष् किंवा वर्गातील व्यंजनाशी योग झाला तर स् किंवा वर्गातील व्यंजनांच्या ऐवजी ष् किंवा ट् वर्गातील त्याच क्रमांकाचे व्यंजन येते.

उदा.

वृक्षात् + डयते 

= वृक्षाट् + डयते

आता इथे पुन्हा जश्त्व संधीचा नियम लागतो ट् च्या जागी तिसरे व्यंजन येते.

= वृक्षाड् + डयते

= वृक्षाड्डयते


) तवर्गीय व्यंजनांचा परसवर्णसंधी

नियम ) तवर्गातील त्, थ्, द्, ध्, न् ही व्यंजने ल् हे व्यंजन ह्यांचे उच्चारस्थान दंत आहे. त्यामुळे हे वर्ण एकमेकांचे सवर्ण झाले. कारण ते एकाच स्थानातून उच्चारले जातात.

तवर्गीय व्यंजनांपुढे ल् हे व्यंजन आले असता पूर्वीच्या तवर्गीय व्यंजनाच्या जागी ल् हे व्यंजन येते. पूर्वीचा वन अनुनासिक न् असेल तर त्याजागी अनुनासिक ल्ँ येतो.

उदा. 


) साक्षात् + लक्ष्मी:

= साक्षाल् + लक्ष्मी:

= साक्षाल्लक्ष्मी:


) अस्मिन् + लोके

= अस्मिल्ँ + लोके

= अस्मिल्ँलोके


संधी करा -

) सुहृद् + लाभ: =

) तान् + लोकान्



नियम पदान्ती चे द्वित्व

पदान्ती येणार्‍या न् पूर्वी ह्रस्व स्वर असून पुढे कोणताही स्वर आला तर पूर्वीच्या न् वर्णाचे द्वित्व होते.

उदा. 

) पश्यन् + अपि

= पश्यन्न् + अपि

= पश्यन्नपि


) तस्मिन् + एव

= तस्मिन्न् + एव

= तस्मिन्नेव



पाठ ८२ ) प्रयत्नस्य फलम्


 ग्रीष्मसमये सूर्यस्य आतप: अतीव कठोर: भवति वृक्षाणां पर्णानि शुष्कानि भवन्ति मनुजा: विहगा: पशव: सर्वे अपि आतपेन क्लान्ता: पिपासया पीडिता: भवन्ति  

कदाचित् ग्रीष्मसमये एक: वायस: तृष्णया पीडित: जलार्थं सर्वत्र भ्रमति किन्तु कुत्रापि जलं पश्यति पिपासया क्लान्त:, सूर्यस्य किरणै: सन्तप्त: : जलार्थं इतस्तत: परिभ्रमति परं तस्य परिश्रम: व्यर्थ: भवति अन्ते : एकस्य गृहस्य अङ्गणे एकं जलकुम्भं विलोकयति प्रमुदित: भवति कुम्भस्य समीपं गत्वा यावत् पश्यति तावत् अतीवं स्वल्पं जलं तस्य नयनपथमागच्छति : कुम्भस्थं जलं पातुं प्रयतते परं हा धिक् ! जलं लब्धुं : असमर्थ: भवति

सहसैव एक: उपाय: तस्य चित्ते प्रस्फुरित: भवति समीपे एव प्राङ्गणे पतितान् पाषाणखण्डान् आनीय : जलकुम्भे क्षिपति तेन तत् जलं उपर्युपरि आगच्छति क्रमश: उपरि आगतं जलं काक: पिबति एवं प्रयत्नस्य फलं काक: लभते अत: वदन्ति - लभ्यं सुखं प्रयत्नेन



 ८२ ) स्वाध्याय


वरील कथा वर्तमान काळात लिहीलेली आहे. ती भूतकाळात लिहा.


(भूतकाळात भाषांतर)


 ग्रीष्मसमये सूर्यस्य आतप: अतीव कठोर: भवति वृक्षाणां पर्णानि शुष्कानि भवन्ति मनुजा:, विहगा: पशव: सर्वे अपि आतपेन क्लान्ता: पिपासया पीडिता: भवन्ति  

कदाचित् ग्रीष्मसमये एक: वायस: तृष्णया पीडित: जलार्थं सर्वत्र अभ्रमत् किन्तु कुत्र अपि जलं अपश्यत् पिपासया क्लान्त:, सूर्यस्य किरणै: सन्तप्त: : जलार्थं इत: तत: पर्यभ्रमत् परं तस्य परिश्रम: व्यर्थ: अभवत् अन्ते : एकस्य गृहस्य अङ्गणे एकं जलकुम्भं व्यलोकयत् प्रमुदित: अभवत् कुम्भस्य समीपं गत्वा यावत् अपश्यत् तावत् अतीवं स्वल्पं जलं तस्य नयनपथम् आगच्छत् : कुम्भस्थं जलं पातुं प्रायतत परं हा धिक् ! जलं लब्धुं : असमर्थ: अभवत्

सहसा एव एक: उपाय: तस्य चित्ते प्रस्फुरित: अभवत् समीपे एव प्राङ्गणे पतितान् पाषाणखण्डान् आनीय : जलकुम्भे अक्षिपत् तेन तत् जलं उपरि उपरि आगच्छत् क्रमश: उपरि आगतं जलं काक: अपिबत् एवं प्रयत्नस्य फलं काक: अलभत अत: वदन्ति - लभ्यं सुखं प्रयत्नेन  


हा भूतकाळात पाठ संधी सोडवून लिहीला आहे. तो तुम्ही संधी करून लिहा.



(संधीसह लिहीलेला पाठ)


 ग्रीष्मसमये सूर्यस्यातपोऽतीव कठोरो भवति वृक्षाणां पर्णानि शुष्कानि भवन्ति मनुजा विहगा: पशव: सर्वेऽप्यातपेन क्लान्ता: पिपासया *पीडिता भवन्ति  

कदाचित् ग्रीष्मसमये एक वायस: तृष्णया पीडित: जलार्थं सर्वत्राभ्रमत् किन्तु कुत्रापि जलं नापश्यत् पिपासया क्लान्त:, सूर्यस्य किरणै: सन्तप्त: जलार्थं इतस्तत: पर्यभ्रमत् परं तस्य परिश्रमो व्यर्थोऽभवत् अन्ते एकस्य गृहस्याङ्गणे एकं जलकुम्भं व्यलोकयत् प्रमुदितश्चाभवत् कुम्भस्य समीपं गत्वा यावदपश्यत् तावदतीवं स्वल्पं जलं तस्य नयनपथमागच्छत् कुम्भस्थं जलं पातुं प्रायतत परं हा धिक् ! जलं लब्धुं सोऽसमर्थोऽभवत्

सहसैव एक उपायस्तस्य चित्ते प्रस्फुरितोऽभवत् समीप एव प्राङ्गणे पतितान् पाषाणखण्डानानीय जलकुम्भेऽक्षिपत् तेन तत् जलं उपर्युपर्यागच्छत् क्रमश उपर्यागतं जलं काकोऽपिबत् एवं प्रयत्नस्य फलं काकोऽलभत अतो वदन्ति - लभ्यं सुखं प्रयत्नेन

x

" पाठ ८२ वा - व्यंजनसंधी भाग ३ " या Audio साठी खाली क्लिक् करा : 


[ Right click to 'save audio as' for downloading Audio ]
  

पाठ ८१ वा - बहुदोषकरं वनम् (वनातील कष्ट)

पाठ ८१ वा -  बहुदोषकरं वनम् (वनातील कष्ट)


राम सीतेला वनातील कष्टांचे वर्णन करून सांगत आहे

(अयोध्याकांड सर्व २८ वा)


) सीते महाकुलीनासि धर्मे निरता सदा

इहाचरस्व धर्मं त्वं यथा मे मनसः सुखम्


संधिविग्रह - सीते महाकुलीना असि धर्मे निरता सदा

इह आचरस्व धर्मं त्वं यथा मे मनसः सुखम्


अन्वय - सीते, (त्वं) महाकुलीना, सदा धर्मे निरता असि इह त्वं यथा मे मनसः सुखम् आचरस्व धर्मं


अर्थ - 'सीते ! तू अत्यंत उत्तम कुळात उत्पन्न झाली आहेस आणि सदा धर्माच्या आचरणात तत्पर रहात असतेस, म्हणून येथेच राहून धर्माचे पालन कर म्हणजे माझ्या मनाला संतोष होईल. ॥३॥


) सीते यथा त्वां वक्ष्यामि तथा कार्यं त्वयाबले

वने दोषा हि बहवो वदतस्तान् निबोध मे


संधिविग्रह - सीते यथा त्वां वक्ष्यामि तथा कार्यं त्वया अबले

वने दोषा: हि बहवो वदत: तान् निबोध मे

 

अन्वय - अबले सीते, यथा त्वां वक्ष्यामि तथा त्वया कार्यं

वने दोषा: हि बहवो वदत: तान् निबोध मे



अर्थ - 

'हे अबले सीते ! मी तुला जसे सांगेन तसेच करणे हे तुझे कर्तव्य आहे. वनात रहाणे खूप त्रासाचे असते. ते मी सांगतो, माझ्या कडून ऐकून घे.   ॥४॥


) सीते विमुच्यतामेषा वनवासकृता मतिः

बहुदोषं हि कान्तारं वनमित्यभिधीयते


संधिविग्रह - सीते विमुच्यताम् एषा वनवासकृता मतिः

बहुदोषं हि कान्तारं वन, इति अभिधीयते


अन्वय - सीते, एषा वनवासकृता मतिः विमुच्यताम्

वनम् बहुदोषं हि कान्तारं इति अभिधीयते


अर्थ - 'सीते ! वनवासासाठी येण्याचा विचार सोडून दे. वनाला अनेक प्रकारच्या दोषांनी (युक्त) व्याप्त आणि दुर्गम म्हटले गेले आहे. ॥५॥


) उपवासश्च कर्तव्यो यथाप्राणेन मैथिलि

जटाभारश्च कर्तव्यो वल्कलाम्बरधारणम् १३


संधिविग्रह - उपवास: कर्तव्य: यथाप्राणेन मैथिलि

जटाभार: कर्तव्य: वल्कलाम्बरधारणम् 


अन्वय - मैथिलि यथाप्राणेन (वने) उपवास: कर्तव्य:

जटाभार: कर्तव्य: वल्कलाम्बरधारणम् (कर्तव्यम्)


अर्थ - 'मैथिली ! आपल्या शक्तिला अनुसरून उपवास करणे, मस्तकावर जटेचा भार वहाणे आणि वत्कल वस्त्र धारण करणे-हीच येथील जीवनशैली आहे. ॥१३॥


) पतङ्‌‍गा वृश्चिकाः कीटा दंशाश्च मशकैः सह

बाधन्ते नित्यमबले सर्वं दुःखमतो वनम् २१


संधिविग्रह - पतङ्‌‍गा: वृश्चिकाः कीटा: दंशा: मशकैः सह

बाधन्ते नित्यम् अबले सर्वं दुःखम् अत: वनम् २१


अन्वय - अबले, पतङ्‌‍गा: वृश्चिकाः कीटा: मशकैः सह 

दंशा: नित्यम् बाधन्ते अत: सर्वं दुःखम् वनम् २१


अर्थ - 'अबले ! पतंग, विंचू, कीडे, डास आणि मच्छरे तेथे सदा बाधा करीत राहातात म्हणजे सर्व वन दुःखरूपच आहे. ॥२१॥


) कायक्लेशाश्च बहवो भयानि विविधानि

अरण्यवासे वसतो दुःखमेव सदा वनम् २३


संधिविग्रह - कायक्लेशा: बहव: भयानि विविधानि

अरण्यवासे वसत: दुःखम् एव सदा वनम् २३


अन्वय - अरण्यवासे वसत: बहव: कायक्लेशा: भयानि विविधानि (बाधन्ते) वनम् दुःखम् एव सदा २३


अर्थ -  'वनात राहाणार्‍या माणसांना बरेचसे शारिरीक क्लेशांचा आणि नाना प्रकारच्या भयांचा सामना करावा लागतो म्हणून वन सदा दुःखरूपच असते. ॥२३॥


*) तदलं ते वनं गत्वा क्षेमं नहि वनं तव

विमृशन्निव पश्यामि बहुदोषकरं वनम् २५ *


संधिविग्रह - तद् अलं ते वनं गत्वा क्षेमं नहि वनं तव

विमृशन् इव पश्यामि बहुदोषकरं वनम् २५


अन्वय - तद् ते वनं गत्वा अलं वनं तव क्षेमं नहि

विमृशन् इव पश्यामि बहुदोषकरं वनम् २५


अर्थ - म्हणून तुझे वनात येणे उचित नाही. तेथे जाऊन तू सकुशल राहू शकत नाहीस. मी खूप विचार करून पाहतो आहे आणि समजत आहे- की वनात राहाणे अनेक दोषांचे उत्पादक आणि फारच कष्टदायक आहे. ॥२५॥



x

" पाठ ८१ वा - बहुदोषकरं वनम् (वनातील कष्ट) " या Audio साठी खाली क्लिक् करा : 


[ Right click to 'save audio as' for downloading Audio ]
  

पाठ ८० वा - व्यंजनसंधी भाग २

पाठ ८० वा - व्यंजनसंधी भाग


नियम ४) अनुनासिकाखेरीज कोणतेही वर्गीय व्यंजन पदांती आले त्यापुढे अनुनासिक असेल तर पूर्वीच्या व्यंजनाबद्दल त्याच वर्गातील तिसरे व्यंजन किंवा विकल्पाने अनुनासिक येते.


उदा.

 सम्यक् + नास्ति 

= सम्यग्नास्ति / सम्यङ्नास्ति


शरद् + मनोहरा

= शरद्मनोहरा / शरन्मनोहरा


खलील संधी करा.

) षट् + मासा: 

) चिरात् + निर्मितम्

) ककुभ् + मनोहारिता


उत्तरे


षट् + मासा: = षड्मासा: / षण्मासा:

चिरात् + निर्मितम् = चिराद्निर्मितम् / चिरान्निर्मितम्

ककुभ् + मनोहारिता = ककुब्मनोहारिता / ककुम्मनोहारिता



पाठ ७९ वा - प्रहेलिका: ।

पाठ ७९ वा - प्रहेलिका:  


अध्यापक: - अयि छात्रा:, संस्कृतभाषायां नैका: प्रहेलिका: वर्तन्ते


अनघा - किं नाम प्रहेलिका ?


अध्यापक: - प्रहेलिका नाम कूटप्रश्ना:  


समीर: - आचार्य, कठिना: वर्तन्ते किमेता: प्रहेलिका: ? 


अध्यापक: - हि नहि अतीव सुगमा: खलु

अद्य अहं युष्मभ्यं काश्चित् प्रहेलिका: कथयामि यूयं उत्तरितुं प्रयतध्वम् अपि अभिमता युष्माकं एषा कल्पना ?


छात्रा: - अथ किम् ? वयं सर्वे सज्जीभूता: 


अध्यापक: - आकर्णयत


तस्यादिर्नतस्यान्तो मध्ये यस्तस्य तिष्ठति  

तवाप्यस्ति ममाप्यस्ति यदि जानासि तद्वद ॥१


माधव: - तव अपि अस्ति, मम अपि अस्ति : आदि:, मध्ये :, अन्ते : आचार्य, प्रहेलिकाया: उत्तरं नयनम् 


अध्यापक: -* बाढम् अधुना द्वितीयां प्रहेलिकां पठामि आकर्णयत तावत्


अपदो दूरगामी साक्षरो  नैव पण्डित:  

अमुख: स्फुटवक्ता यो जानाति पण्डित: ॥२


अनघा - अपद: नाम यस्य पदानि वर्तन्ते   दूरगामी नाम दूरं गच्छति पदै: विना कथं गच्छति : दूरम् ?


मिलिन्द: - साक्षर: नाम अक्षरै: सहित: वर्तते


समीर: - तथापि : पण्डित: वर्तते


माधव: - अमुख: : तथापि : स्फुटवक्ता अस्ति : स्पष्टं वदति कथमेतद् ?


अध्यापक: - कथयत सत्वरम्


सर्वे छात्रा: - अवगच्छाम: वयम्


गिरीश: -* आचार्य, अहं कथयामि एतत् तु पत्रम्  


अध्यापक: -* शोभनं शोभनम्


अनघा - आचार्य, कथय अन्यां प्रहेलिकाम्  


अध्यापक: -* कथयामि आकर्णयत 


आशुशब्दस्य अन्तेन कलाया: प्रथमेन  

विहगो यो भवेत्तस्य वर्णं शीघ्रं निवेदय ॥३


अनघे कथय एतस्या: प्रहेलिकाया: उत्तरम्


अनघा - आशुशब्दस्य अन्त: नाम आशु शब्दस्य अन्तिमं अक्षरम्, कलाया: प्रथमं नाम कलाशब्दस्य प्रथमं अक्षरम्, एष: शुक नाम खग: तस्य वर्ण: हरित:


अध्यापक - शोभनं शोभनम्


गिरीश: - आचार्य, अहमपि एकां प्रहेलिकां पठामि


अध्यापक: - पठ तावत्


गिरीश: -

वृक्षाग्रे फलं दृष्टं फलाग्रे वृक्षमेव  

अकारादि सकारान्तं यो जानाति पण्डित: ॥४


अध्यापक: - एतस्या: प्रहेलिकाया: उत्तरं दातुं : प्रयतेत ?


मिलिन्द: - आचार्य, वृक्षस्य अग्रे फलं, पुन: फलस्य अग्रे वृक्ष: कथमेतत् शक्यम् ?


समीर: - मिलिन्द, अकारादि नाम अस्मिन् शब्दे अकार: प्रथमं अक्षरम्, सकारान्तं नाम शब्दस्य अन्तिमं अक्षरं इत्यस्ति


माधव: - एष: तु अननस:  


अध्यापक: - अधुनाहं अन्तिमां प्रहेलिकां कथयामि


वृक्षाग्रवासी पक्षिजाति: तृणं शय्या राजयोगी

सुवर्णकायो हेमधातु: पुंसश्च नाम्ना राजपुत्र: ॥५ 


एष: वृक्षाग्रवासी नाम वृक्षे वसति अपि तु पक्षिजाति: नाम एष: खग: एतस्य तृणस्य शय्या अस्ति तथापि  एष: राजयोगी अपि सुवर्णकाय: नाम अस्य वर्ण: सुवर्णमिव वर्तते तथापि हेमधातु: सुवर्णम् पुंसश्च नाम्ना - एष: पुंलिंगवाचक: शब्द: तथापि एष: राजपुत्र: : एतस्या: प्रहेलिकाया: उत्तरं कथयति ?


सर्वे छात्रा: - बोधाम: वयम् एषा प्रहेलिका कठिना एव


माधव: - आचार्य, अहं कथयामि एतस्या: उत्तरम् एष: आम्र: : वृक्षस्य अग्रे अस्ति तृणशय्यायां : पक्व: भवति यदा : पक्व: भवति तदा तस्य वर्ण: सुवर्णमिव शोभते


अध्यापक: -* शोभनम्, शोभनम्


================


स्वाध्याय - या पाठातील क्रियापदांचे काळानुसार वर्गीकरण करा.



==============



भाषांतर


अध्यापक: - हे विद्यार्थ्यांनो, संस्कृतभाषेमधे अनेक प्रहेलिका आहेत.


अनघा - प्रहेलिका म्हणजे काय ?


अध्यापक: - प्रहेलिका म्हणजे कूटप्रश्न. 

७८

समीर: - आचार्य, प्रहेलिका कठीण असतात का ? 


अध्यापक: - नाही नाही, त्या तर अतिशय सोप्या असतात. आज मी तुम्हाला काही प्रहेलिका सांगतो. तुम्ही उत्तर द्यायचा प्रयत्न करा. ही कल्पना तुम्हाला मान्य आहे का ?


छात्रा: - हो तर ! आम्ही सर्व सज्ज आहोत.


अध्यापक: - ऐका तर.


त्याच्या आधी त्याच्या नंतर त्याच्या मध्ये 

तुलाही आहे मलाही आहे. माहीत असेल तर सांग.


माधव: - तुलाही आहे, मलाही आहे. आधी आहे, मधे आहे, शेवटी आहे. आचार्य कोड्याचे उत्तर नयन असे आहे.


अध्यापक: - वा वा, छान, आता दुसरी प्रहेलिका म्हणतो, ऐका तर -


पाय नाहीत पण दूरवर जातो, साक्षर आहे, पण पंडित नाही, मुख नाही पण स्पष्ट बोलतो. हे जो जाणतो तो पंडित आहे.


अनघा - अपद म्हणजे ज्याला पाय नाहीत तो. तरीसुद्धा दूरवर जातो. पायांशिवाय दूरवर कसं काय जातो ? 


मिलिन्द: - साक्षर म्हणजे अक्षरांसहित आहे तो.


समीर: - तरीही तो पंडित नाही.


माधव: - मुख नाही तरी स्फुटवक्ता आहे म्हणजे तो स्पष्ट बोलणारा आहे. हे कसे शक्य आहे ? 


अध्यापक: - सांगा लवकर. 


सर्वे छात्रा: - आम्हाला हे कळत नाही.


गिरीश: - गुरुजी, मी सांगतो. हे तर पत्र आहे. 


अध्यापक: - वा वा छान.


*अनघा - गुरुजी दुसरे कोडे सांगा. 


अध्यापक: - सांगतो, ऐका तर.


आशु शब्दाच्या अंताने कला शब्दाच्या प्रथमाने जो पक्षी बनतो त्याचा वर्ण लवकर सांगा.


अनघे या कोड्याचे उत्तर सांग.


अनघा - आशुशब्दाचा अंत म्हणजे आशु शब्दाचे अंतिम अक्षर, कला शब्दाचे प्रथम म्हणजे कला शब्दाचे प्रथम अक्षर. हा तर पोपट नावाचा पक्षी. त्याचा रंग हिरवा आहे.


अध्यापक - वा वा छान.


गिरीश: - गुरुजी, मी सुद्धा एक कोडे सांगतो.


अध्यापक: - सांग तर


गिरीश: -

झाडाच्या टोकावर फळ दिसते, फळावर झाड दिसते. अकारादी आहे सकारान्त आहे. हे जो जाणतो तो पंडित आहे. ॥४


अध्यापक: - या कोड्याचे उत्तर देण्याचा कोण प्रयत्न करेल ?


मिलिन्द: - गुरुजी, झाडाच्या टोकावर फळ पुन्हा फळाच्या टोकावर झाड. हे कसे शक्य आहे ?


समीर: - मिलिन्द, अकारादि म्हणजे या शब्दात अकार हे पहिले अक्षर आहे सकारान्त म्हणजे हे शेवटचे अक्षर आहे.


माधव: - हा तर अननस.


अध्यापक: - आता मी शेवटचे कोडे सांगतो.


वृक्षाच्या शेंड्यावर रहातो, पण पक्षी नाही, गवतावर झोपतो पण राजयोगी नाही, सोनेरी वर्ण आहे पण सोने हा धातू नाही, पुंलिंगी आहे पण राजपुत्र नाही. ॥५ 


हा वृक्षाग्रवासी आहे, म्हणजे झाडावर रहातो परंतु तो पक्षिजाती नाही म्हणजे हा पक्षी नाही. याचा बिछाना गवताचा असतो, पण हा राजयोगी नाही. सुवर्णकाय: म्हणजे याचा रंग सोन्यासारखा आहे पण तरीही ते सोने नाही. नावाने पुरुष आहे म्हणजे हा शब्द पुंलिंगी आहे, पण तरीही हा राजपुत्र नाही. या प्रहेलिकेचे उत्तर कोण सांगेल ?


सर्वे छात्रा: - आम्हाला कळत नाही. हे कोडे कठिण आहे.


माधव: - गुरुजी मी या कोड्याचे उत्तर सांगतो. हा आंबा आहे. तो झाडाच्या शेंड्याला लागतो, गवताच्या बिछान्यावर तो पिकतो. जेव्हा तो पिकतो तेव्हा त्याचा रंग सोन्यासारखा होतो. 


अध्यापक: - वा, वा, छान.



=============



स्वाध्याय - या पाठातील क्रियापदांचे काळानुसार वर्गीकरण करा.


 वर्तमानकाळ - वर्तन्ते, कथयामि, तिष्ठति, अस्ति, जानासि, गच्छति, वर्तते, अवगच्छाम:, पठामि, जानाति, वसति, बोधाम:, भवति, शोभते 


आज्ञार्थ - प्रयतध्वम्, आकर्णयत, कथयत, कथय, निवेदय, पठ,




" पाठ ७९ वा - प्रहेलिका: " या Audio साठी खाली क्लिक् करा : 


[ Right click to 'save audio as' for downloading Audio ]
  

पाठ १२१ वा - स्वयं अध्ययनासाठी सुभाषिते

पाठ   १२१   वा  -  स्वयं अध्ययनासाठी सुभाषिते १ ) अश्वं नैव गजं नैव व्याघ्रं नैव च नैव च ।   अजापुत्रं बलिं दद्यात् देवो दुर्...